27 ago. 2010

Mafalda

Hoxe toca compartir con tod@s vós a historia desa irreverente nena que plantou cara ao mundo dos maiores, en liza pola defensa dos ideais de respecto e igualdade social. Nas procuras pola rede en ocasións atopámonos con pequenas xoias, que dende mulleres animando gústanos gozar na vosa compañía. Pois ben, esta é a súa historia:

"O 29 de Setiembre de 1964 apareceu por primeira vez unha tira de Mafalda.
O seu autor, Joaquín Salvador Lavado, Quino, non sospeitaba entón que as reflexións postas en boca deste personaxe serían traducidas a 26 idiomas (desde o xaponés, italiano e portugués, até o grego, francés e holandés), e que os seus libros venderían, só en Arxentina, 20 millóns de exemplares. Pasaron 30 anos desde aquela historieta inicial e 20 desde que Quino debuxouna por última vez. Con todo, segue tan vixente como entón. O dez únicos libros da serie continúan reimprimiéndose unha e outra vez en todo o mundo.

A primeira aparición pública de Mafalda tivo lugar hai máis de 35 anos, o 29 de setiembre de 1964, na revista "Primeira Plana".
No seu caso, a partera non dixo macho: o flamante personaxe que cos anos transformaríase nun estandarte de loita pola igualdade social -en tempos en que a liberación feminina aínda estaba en cueiros-, levaba os seus polleras ben postas.

"Por que muller? Non o sei. Ao principio uno non se detén a pensar nesas cousas?", di hoxe Joaquín Lavado, Quino, o creador de Mafalda.
O debuxante tampouco se puxo a pensar, tres décadas atrás, que as ideas desta nena tan enxeñosa como irreverente, tan reflexiva como contestataria, ían percorrer o mundo.

Non sospeitou que un día o escritor Xullo Cortázar chegaría a dicir: "Non ten importancia o que eu penso de Mafalda. O importante é o que Mafalda pensa de min". Moito menos que aínda que a URSS desaparecese, o mesmo que Os Beatles e a guerra de Vietnam, a mensaxe de Mafalda seguiría mantendo a mesma dose de xenialidade e, sobre todo, de actualidade.
Quino xamais imaxinou que ese ser diminuto e xenial, cunha intelixencia e sagacidade inmune aos razoamentos adultos e apenas rodeada dun apropiado universo infantil, elevaría a historieta á categoría de "contos morais".

Cunha exacta dose de simpleza e profundidade, Mafalda converteuse no personaxe de historieta que máis significa hoxe para os arxentinos.
Para Quino -dono dunha xenuína modestia-, todo empezou por casualidade e sen que el propuxésese ningunha grandeza: "En realidade Mafalda ía ser unha historieta para promocionar unha nova liña de electrodomésticos chamada Mansfield. A axencia Agnes Publicidade encargoulle o traballo a Miguel Brascó, pero como el tiña outros compromisos, pasoumo a min. Isto foi en 1963. Pero a campaña nunca se fixo e o oito tiras que debuxei quedaron gardadas nun caixón. Ata que ao ano seguinte Julián Delgado, secretario de redacción de "Primeira Plana", pediume unha historieta. Entón rescatei esas tiras e bo, aí empezou todo"

Esta anécdota, que Quino contou moitas veces, ten algúns detalles pouco coñecidos. Por exemplo, o nome do empregado da axencia que lle encargou a tira: o actor Norman Briski. "Naquel momento ese nome quedoume gravado -lembra hoxe Brascó-, porque era unha mestura do meu apelido co do debuxante Oski. Cando me chamou, esta coincidencia resultoume graciosa e fun á axencia a ver de que se trataba. Querían unha familia con pai, nai e dous fillos: un típico contexto para que aparecesen os produtos. O que necesitaban non tiña nada que ver co que eu normalmente facía, así que lle derivei o traballo a Quino, que nese momento traballaba comigo".

En canto ao exótico nome de Mafalda, o nome xurdiu da versión cinematográfica da novela "Dar a cara", de David Viñas. Nunha escena desa película aparece un bebé dentro dun berce que se chama así, e Quino adoptou o nome".


video

Lara Croft- "A heroína humana máis exitosa na historia dos videoxogos"


Seguindo o ronsel aberto por Chun-li no mundo do videoxogo; topámonos, en 1996, co personaxe feminino máis exitoso nesta industria, Lara Croft. Croft, que protagonizou as múltiples entregas da saga Tomb Rider en PC e consola, foi creado por Toby Gard como unha arqueóloga inglesa intelixente e atlética, ao máis puro Indiana Jones. De feito, o personaxe que Toby deseñara nun principio era de xénero masculino; pero, a gran acollida que estaban a ter os personaxes femininos na industria do lecer interactivo de mediados do noventa, enseguida fixo cambiar ao creador de opinión.

Aínda que debido á beleza da que se dotou ao personaxe, axiña comezou a recibir todo tipo de transformacións por parte dos máis dexenerados, chegando a ser considerada como unha exhaltación do machismo, os seus creadores encargáronse de manter a súa esencia, feito que pronto catapultou ao personaxe a protagonizar cómics, novelas e algunhas series animadas. Lara Croft, en poucos anos, comezou a causar tal furor en todo tipo de públicos, que se aprobeitou o feito que foi para catapultar ao personaxe á gran pantalla. Lara cobraba vida en 2001 da man de Angelina Jolie, nun filme que pasou por taquilla con máis pena que gloria; do mesmo xeito que a súa secuela, tamen protagonizada por Jolie en 2006.

Desta forma Lara Croft, volve ao mundo do videoxogo, onde non ten rival, Un claro reflexo de quen é a "A heroína humana máis exitosa na historia dos videoxogos" dato que figura nos Guinness.

24 ago. 2010

Personaxes animados: Chun-Li, a primeira gran heroína


Cando en 1987, a compañía de videoxogos xaponesa CAPCOM, lanzou ao mercado dos salóns recreativos a primeira edición do videoxogo Street Fighter, nin se podían imaxinar a revolución que estaban a iniciar. A secuela lanzada ao mercado en 1991, non só sentou cátedra no mundo do videoxogo, senón que serviu de ruptura co estereotipo masculino dos videoxogos de loita.
Responsable disto foi a inclusión dun personaxe, cuxo nomee en chinés viña a significar beleza de primavera. Este personaxe era Chun-Li.

A figura de Chun-Li, conseguiu converterse, xunto a Ryu, no selo identificativo da saga de videoxogos de CAPCOM; e abriu o camiño aos personaxes femininos no mundo do lecer interactivo. Así, as compañías que a posteriori desexarón emular os éxitos conseguidos por Street Fighter, non dudarón en incluír nas súas ofertas de interactivas á "moza", situándoa sempre nun lugar preponderante.

Polo momento; e despois de 20 anos, o éxito do personaxe segue en auxe. Na súa extrapolación ás adaptacións animadas e cinematográficas que se realizarón da saga de videoxogos, ocupa un papel prominente, converténdose na gran protagonista dun nutrido elenco de figuras másculinas.

Desta forma, dende mulleres animando, realizamos unha merecida homenaxe a aquela que abriu o camiño do personaxe feminino a golpe de patada helicóptero no mundo do videoxogo: Chun-Li a primeira gran heroína interactiva.

23 ago. 2010

Mulleres Animando: Erica Rusell



Nada en Nova Zelandia en 1951, os pais de Erica Russell emigraron a Sudáfrica en 1953, e pasou a súa infancia alí, e logrou atopar a inspiración nas tradicións populares locais, especialmente a música e danza africanas.

Trasladouse a Londres a principios de 1970, incorporouse á animación de Richard Williams e estudou pintura e trazado, adquirindo unha valiosa experiencia de axudante do veterano animador de Disney Art Babbitt. Ao longo da década de 1970 e 80 traballou para unha serie de animadores e compañías de animación (incluíndo Gerald Scarfe, Paul Vester e Morton Rocks) antes de establecer o seu propio estudo, Eyeworks, e facendo a súa dirección en solitario / debut na animación cos pés da Canción (1988).

Os seus proxectos en solitario posteriores continuaron nunha liña similar, incluíndo o nomeado ao Óscar, Triángulo (1992) e Soma (2001). O primeiro deles describe as tribulaciones dun triángulo amoroso (un home e dúas mulleres) a través do movemento puro, mentres que o segundo inspirouse na arte do grafiti, street dance e o traballo de Jean-Michel Basquiat. Ela refírese a estas películas como unha "triloxía da danza".

Como a maioría dos animadores, Russell pasa a maior parte do seu tempo facendo anuncios (como a premiada 'Sexy', feito para os pantalóns vaqueiros Levi's para a serie da Muller), produtores de vídeos musicais (Miles Davis, Elton John, Madonna, Tom Jones) e os deseños de series de televisión. Desde 1992, dirixiu a súa propia compañía de produción con sede en Londres, Gingco, coa súa parella Adam Parker-Rhodes.

20 ago. 2010

Fin da Semana Especial Mulleres Animando

A Segunda Semana Especial Mulleres Animando chega ao seu fin. Tras presentar dez obras de animación do trinque no Festival, Animacam clausura esta semana especial, iniciativa que xurdiu para conmemorar o terceiro aniversario do festival, que comezou a súa andaina o 23 de xuño de 2008.

Agradecemos a todos e a todas a vosa participación, colaboración e seguimento e apreciamos a vosa atención e confianza, que nos axudan a tentar ofrecer contidos multimedia de calidade en animación. Moitísimas grazas!

19 ago. 2010

Personaxes animadas: Mulan

Mulán é unha película de animación do ano 1998 dirixida por Barry Cook e Tony Bancroft, baseada na lenda tradicional chinesa de Hua Mulan. Tamén forma parte das Princesas Disney.

Mulan é unha moza en idade casadera, pero tamén é un espírito libre e é por iso que moitos a consideran unha deshonra para a súa familia e a súa cultura. No medio da dinastía ming, o imperio chinés entra en guerra cos Hunos, e o seu ancián pai é chamado ao frente. Como o seu pai xa non podía loitar, ela decide non permitilo e disfrázase de home para substituílo sen que alguén se decatase.

Unha das películas máis coñecidas de Disney a finais dos anos 90, baseada nunha popular lenda chinesa, Mulán converteuse nun dos referentes animados da factoría con máis carisma e máis coñecido polos máis pequenos.

18 ago. 2010

Novas estreas na II Semana Especial de Mulleres Animando

Continuamos celebrando esta Segunda Semana Especial en Animacam de Mulleres Animando con cinco novas estreas de animación realizadas por mulleres animadoras de diferentes partes do mundo. Animación tradicional realizada sobre acetato, animación 3D, flash e stop-motion mistúranse nestas cinco novas películas no Festival para conmemorar a labor cada vez máis importante da muller no mundo da animación:nin máis nin menos que dez obras de animación.

As animadoras estonias Mari-Liss Bassovskaja & Jelena Girlin, baixo a producción do prestixio estudio Nuku Film, comparten connosco unha obra que representa unha sátira da actual sociedade de consumo e cales son as repercusións que pode causar cara un ciudadano moi particular, namorado dunha telenovela sobre unha heroína. A animadora taiwanesa Meower Wu amósanos un clip multimedia creado para representar o día a día dun actor que recibe a prensa, e resposta as clásicas preguntas sobre o seu afán polo diñeiro e a fama. Ao mesmo tempo, a animadora valenciá Ángela Barreiro presenta un videoclip na categoría Multimedia: My own gravity, unha canción do grupo Metropol que fala da pescuda do propio espazo de cada un.

María Lorenzo Hernández, tras ser protagonista nun artigo sobre o seu particular xeito de levar a cabo a animación máis tradicional, presenta unha animación de referencia: Retrato de D. A través da súa obra, realiza unha clara mención e ofrenda á súa inspiración, o animador suízo, Georges Schwizgebel, que pinta con acrílico, gouache e outros pigmentos sobre milleiros de acetatos- un proceso herdado da animación clásica. Finalmente, a animadora colombiana Cecilia Traslaviña, profesora de animación na facultade de Artes da Universidad Javeiana, participa en Animacam con Almas Santas, Almas Pacientes, unha reflexión sobre o drama familiar que permanece nas persoas logo da perda dos seus seres máis queridos.

17 ago. 2010

Mulleres en Animacam: Caroline Attia

Caroline Attia narra a curta vida dunha pequena nena que se atopa cunha pistola cargada no dormitorio dos seus pais. Unha curtametraxe que pretende mostrar o perigo das armas nos fogares particulares, que poden carrexar nefastas consecuencias.

De Nova York a París, desde a ilustración á animación, Caroline Attia combina deseño de personaxes, a moda, a danza e o movemento para crear o seu traballo e pór a vida nel.

Tras estudar na ENSAD en París e SVA en Nova York, dirixiu a súa primeira curtametraxe Tango sur Scie que foi seleccionado en varios festivais de animación. Logo comezou a traballar como ilustrador freelance e director de animación para a web comercial e corporativa, de difusión e revistas.

Carolina dirixiu comerciais para Colorado, Lielans & Partner, Martin e Williams, e as axencias de Publicis TF1, anuncios para MTV Asia, Fille de televisión, e en parte dirixido máis dunha promoción para a canción do Rin 'Desperate For Love'.
Entre os seus traballos dirixiu un anuncio de servizo público para pór fin á violencia armada, un comercial de Zespri, o deseño de difusión para MTV, e actualmente está a traballar no seu propio proxecto de curtametraxes.

O traballo de Caroline en ilustración apareceu en revistas como ELLE, o New York Times, a atmosfera, Epok, SVM Mac.

END GUN VIOLENCE from Caroline Attia on Vimeo.

16 ago. 2010

II Semana Especial: Mulleres Animando en Animacam

Despois de realizar unha semana de homenaxe ás animadoras en Mulleres Animando, debido á cantidade inxente de aportacións realizadas por mulleres que presentan os seus filmes ao Festival, adicamos unha nova entrega de animacións feitas e desenvolvidas por animadoras. Achégannos historias intelixentes, de denuncia social contra a guerra e contra as armas, poemas visuais e poéticos e historias doces e cercanas a modo de fábula nas que podemos aprender moi interesantes moralexas.

Duas animadoras francesas presentan en Animacam dous filmes de moi boa calidade. É o caso de Joanna Lurie, a cal participa coa súa obra Le silence sous l´ecorce, unha fábula que emprega a mistura entre o 2D e o 3D, na que os animaliños teñen que averiguar e loitar contra os perigos que lles acechan no seu entorno. Caroline Attia narra a curta vida dunha pequena nena que se topa cunha pistola cargada no dormitorio dos seus pais. Unha curtametraxe que pretende amosar o perigo das armas nos fogares particulares, que poden acarrear nefastas consecuencias.

A venezolana Julie Hermoso, participante nas dúas anteriores ediciones en Animacam, combina de novo a beleza visual xunto coa lírica, nesta ocasión, unindo ambas disciplinas para crear Un Poema Mudo. A xovencísima animadora Azadeh Moezzi, amósanos unha tenra historia entre o amor paternal que un fillo sinte polo seu pai, o rei. Pode o amor dun fillo cambiar o destino do trono? A artista pretende respostar a esta pregunta con esta obra. Por último, a animadora austríaca Pascale Osterwalder, narra dun modo versado e rítmico os acontecementos transcorridos en Viena en 1848, cando o ministro de guerra Conde de Latour, convirte a represión do goberno nunha revolta en plena revolución húngara.

13 ago. 2010

Mulleres Animando: Joana Toste

Joana Toste é unha animadora portuguesa, nacida en maio de 1970, graduada en Deseño Industrial, despois de asistir a un curso de posgrao organizado pola Escola de Arte de Glasgow e o Centro portugués de Deseño.

Desde entón, nunca deixou de traballar en animación, colaborando con distintos estudos e realizar os seus propios proxectos, dedicándose a traballar en ilustración, a escenografía, talleres de orientación para nenos e a creación de sitios para Internet.

Entre o seu filmografía destacan obras Serao, Guisado de galinha, Piu-Toc-Nham, Menu ou A dama da lapa, traballando con produtoras como Gomtch-gomtch, Zeppelin Filmes e Filmógrafo.

12 ago. 2010

Personaxes animadas: Catwoman

Catwoman, tamén chamada "gatúbela" nalgúns países latinoamericanos, foi creada por Bill Finger e Bob Kane de Dc Cómics, e realizou a súa primeira aparición en Batman N° 1. O seu verdadeiro nome, Selina Kyle, vén derivado da deidade lunar Selene e fai unha clara referencia á palabra "felina"

Nas súas orixes, Catwoman era unha ladroa de xoias de luva branca, disfrazada con traxe de gato e inimiga de Batman. A complexidade da personaxe foi aumentando a medida que pasaron os anos. Como antagonista da serie de cómics, destacan entre as súas habilidades: a axilidade propia dun felino, a súa capacidade e figura atlética e a curiosa sensualidade que desprende, que chega a provocar que exista entre ela e Batman, unha evidente atracción física e sexual, unida tamén ao romanticismo.

Máis adiante, indagaremos máis acerca das peculiaridades, as orixes, os matices e a personalidade desta curiosa personaxe, unha das máis aclamadas e coñecidas personaxes femininas de cómic e animación.

11 ago. 2010

Tricky Women Festival

Tricky Women Festival é unha iniciativa realizada desde Viena, Austria, e este ano celébrase a súa 7 ª edición. Neste Festival congréganse gran cantidade de mulleres animadoras e dirixentes das principais produtoras de animación de Europa, América e Asia. Celebrouse o pasado mes de marzo de 2010.

Das 38 películas houbo unha gran competencia, e o Xurado seleccionou aos gañadores da Women Tricky 2010. O xurado deste ano foi Julie Roy (CA, produtora para a Animación e o estudo da Mocidade do National Filme Board de Canadá), Jayne Pilling, (GB, director dos Premios británicos de Animación) e Barbara Musil (AT, artista e profesor

Signe Baumane gañou o Premio da Cidade de Viena, por valor de 4.000 euros, com a súa película "Birth" (US / IT 2009). Tricky Women 2010 tamén se dedica un apartado especial no Programa a Signe Baumane.

10 ago. 2010

Hoxe en Animacam: Always beside de Justina Svambaryte

As cinco en punto é a hora para tomar unha taza de té cos teus seres queridos. Algúns dos nosos paretes aínda viven preto nosa e algúns deles xa marcharon. Mais ningún deles perdería a oportunidade de pasar algún tempo xuntos e cunha taza de té.

Tras participar con outra obra de animación en Animacam baixo o título de The lost glove, a xovencísima animadora lituana, presenta este novo traballo en 2D que nos transmite tenrura e nostalxia cara aos seres queridos que xa non están entre nós.

Justina Švambarytė naceu en Vilnius -Lituania- o 30 de setembro de 1987. Desde ese día, Justina quería ser unha artista. Despois de 22 anos, terminou en Vilnius na Escola Superior de Deseño e Construción e converteuse oficialmente nunha deseñadora.

9 ago. 2010

Mulleres Animando: Maite Ruiz de Austri

Maite Ruiz de Austri é unha escritora, guionista e directora de cinema e televisión española, especializada en programas para destinados a público infantil. É a única muller directora de longametraxes de animación do cinema español. Até o momento dirixiu cinco películas e unha serie para televisión.

Pertence a CIMA, (Asociación de Mulleres Cineastas) e é membro da Academia de Ciencias e Artes Cinematográficas de España. Entre os numerosos e importantes premios que recibiu na súa dilatada carreira destacan: dous Premios Goya á mellor película de animación por El regreso del viento del norte (1995) e por Qué vecinos tan animales! (1999), dúas medallas de Ouro en The Houston International Filme Festival e medalla de prata e medalla de bronce en The New York TV Festival. Entre as súas últimas producións, destaca Animal Channel, pola que foi nomeada en 2008 a mellor longametraxe de animación nos premios Goya da Academia do Cinema Español.

6 ago. 2010

Hoxe en Animacam: 2-Act I de Borislava Zahova

Este proxecto combina a música e elementos visuais á perfección, creando un novo mundo multimedia inspirado nos sons abstractos, de 2 de pianos. É esencialmente a procura do transcendente á unidade que impulsa este proxecto. 2 Que é? É a suma de 1 + 1 e cando as 2 metades convértense nun? Esta película non dá respostas. Simplemente visualiza o proceso de dúas identidades separadas que loitan coas súas propias debilidades, fortalezas, as similitudes e as diferenzas na maneira de chegar a selo.

Borislava Zahova presenta unha nova obra a esta edición de Animacam. Tras participar con outros dous filmes experimentais - Open e Meaning- a autora búlgara mostra 2 Act I: na pescuda da creación dun novo universo multimedia que mistura os sons cos efectos visuais.

5 ago. 2010

A muller na encrucillada do audiovisual

Hoxe celébrase a inauguración oficial das Xornadas de Cinema e Vídeo de Galicia (Xociviga) ao nove da noite cunha gala no Auditorio do Carballiño presentada pola actriz Camila Bossa.
A pesares de que a gala se celebra á noite, ao longo da xornada de hoxe producíronse diversos acontecementos. Entre eles, destaca a benvida oficial da concelleira de Educación e Cultura María Asunción Rivero Hermida, que saudou e animou aos participantes no curso de extensión universitaria «A muller na encrucillada do audiovisual».

Este curso-taller durará até mañá á noite e ofrecerá conferencias e mesas redondas nas que se analizará a presenza das mulleres no mundo do cinema e outros soportes audiovisuais, tanto desde o punto de vista interpretativo como nas facetas de guionistas, directoras, técnicas ou produtoras. O curso, foi presentado ao mediodía pola directora do Instituto da Muller, Laura Seara, nun curso integrado nun apartado especial que dedica o festival ao cinema en feminino. Haberá longametraxes, documentais e curtametraxes realizadas por mulleres e tamén un ciclo homenaxe á cineasta uruguaia Manane Rodríguez.

4 ago. 2010

Jessica Rabbit: a muller fatal animada

Jessica Rabbit é, sen dúbida, a máis exuberante e a muller máis fatal das personaxes femininos de debuxos animados. A esposa do coello Roger Rabbit destaca polas súas anchas cadeiras, os seus andares candenciosos e a súa voluptuosidad. Nacida o 14 de novembro de 1922 en Los Ángeles (segundo a recreación dos ambientes da película Quen enganou a Roger Rabbit? e creada polos debuxantes de Touchstone Pictures e Amblint Entertainment), é considerada a personaxe feminina máis sexy da historia da animación, por diante de Betty Boop.

A súa figura inspírase en anteriores mulleres fatais da historia do cinema: Verónica Late, Rita Hayworth e Lauren Bacall. A personaxe conta coa voz de Kathleen Turner e as cancións de Amy Irving. Considerada un fito no mundo da animación e un mito erótico para moitos, Jessica simplemente di: "Eu non son mala, é que me debuxaron así"

3 ago. 2010

Women Make Movies (As mulleres fan cine)

A directora executiva de Women Make Movies, Debra Zimmerman, sinala que a actividade de WMM durante case 40 anos ten moitísimo mérito e moitísimas celebracións para esperar. Os proxectos que saen do WMM gañaron premios Óscar, Emmy e Peabodies. A Organización representa 30 países e máis de 400 artistas. Pero o máis importante, é que representan a presenza feminina no mundo do cinema. Xunto con tres estreas cinematográficas, case 10 a nivel nacional nos Estados Unidos de emisión de películas deste ano e firmes candidatas a recibir os galardóns máis importantes, "estamos a axudar a máis mulleres cineastas a introducirse neste mundo e a gañar máis diñeiro en concepto de regalías aos cineastas que nunca tiveron oportunidades", afirma Zimmerman.

Todo o staff técnico da Organización cre relevante sinalar a vangarda desa perspectiva que é, segundo Zimmerman, "que a corrente principal da que se nutre o cinema nace da perspectiva dunha muller". En particular, as mulleres cineastas buscan en WMM unha axuda para a distribución, unha compoñente clave do grupo que, segundo a súa páxina web, é o distribuidor "líder de películas da muller e cintas de vídeo en América do Norte". Cunha colección de máis de 500 títulos, a asociación xa organizou exposicións e mostras por todo o país, nunha variedade de lugares tradicionais e non tradicionais, pasando de sitios como os museos e universidades aos cárceres ou hospitais.



"Cando a xente pregúntame... E que hai de Men Make Movies? Eu respóndolle: Xa existe. Chámase Hollywood!" Zimmerman ri. "O Movemento é unha organización pequena entre os moitos que pon ás mulleres primeiro. Se nos fixamos na porcentaxe das películas feitas polas mulleres nos principais festivais, en televisión ou nas salas de cinema, parece claro que aínda hai unha tremenda necesidade de WMM."

2 ago. 2010

Mulleres en Animacam: Marija Milanovic

Marija Milanovic naceu 1972 en Kraljevo. Graduada en animación na "Escola de Cinema de Dunav", foi alumna do profesor Rastko Ciric - que tamén participou en Animacam coa súa animación Fantasmagorie. A película "Shadow and its man" era o seu proxecto final (que presentou na Segunda Edición de Animacam.tv, do mesmo xeito que as outras dúas obras de animación de abaixo.)

Marija Milanovic é unha animadora serbia con moitísima experiencia. Ela traballou desde hai varios anos para realizar animacións diferentes, rechamantes e moitas delas acudiron en representación da animación serbia en moitos países e festivais. Ela deu unha incrible achega a Animacam con tres obras de arte:

HOW DID THE LILY ARISE? conta a historia dun amor tráxico, na reflexión da natureza; inspirado pola canción Ofelia de Arthur Rimbaud. A natureza, plantas, flores ... son os protagonistas nesta arte. Tomando un punto de vista difícil de ver, pero fácil de sentir, é unha das animacións máis coñecidas da artista.

SENKA I NJEN COVEK (unha sombra e o seu home, traducido) fala dun home que camiña, seguido da súa sombra, pero non por moito tempo ... Estrañado polos temores e as precaucións, a autora trátanos de mostrar as distintas maneiras de entender o mesmo sentimento.

NAIVNA PRICA (HISTORIA SINXELA) é o último traballo coñecido da animadora. Un mozo de campo atópase na gran cidade por primeira vez. Esta animación máis cómica e burlesca, a autora dános unha visión clásica da volta a un sentido diferente e a comprensión, empregando o éxodo rural como metáfora...