Muller Creadora: Arte, cultura e creatividade

2009 foi o "Ano europeo da Creatividade e a Innovación" e tal foi o motivo de conmemoración da III edición de Muller Creadora en Estremadura. Dita iniciativa celebrou este terceiro ano que demostra unha vez máis que mulleres e homes estamos a loitar pola igualdade, a non discriminación en todos os ámbitos e a sensibilización a toda a sociedade.

Muller Creadora 2009 abriu desde Estremadura un espazo para a manifestación artística, creativa e cultural expresada por mulleres, froito das súas inquietudes e intereses. Pero ademais, Muller Creadora pon a atención en Arte, Cultura e Creatividade como ferramenta de traballo para a transformación social.

Mulleres procedentes de diferentes partes do mundo, que destacan polo seu labor e constancia contorna ao emprendimiento artístico e cultural con fins sociais, foron as protagonistas do Encontro Muller Creadora 2009. A organización está a traballar para presentar a IV edición deste certame estremeño que tanto seguimento e éxitos acadou.

María Lorenzo: entre retratos e acetatos

María Lorenzo Hernández é unha alicante de 33 anos, que realiza "Retrato de D" en 2004 tras o seu paso por Belas Artes na Politécnica de Valencia, onde tras uns primeiros traballos na animación que alcanzan certa repercusión, realiza "La pantera de Rilke",(2000) onde experimenta co concepto de pintura animada. "Retrato de D" confirma a súa posición como cineasta profesional, sendo premiado en numerosos festivais españois e participou en festivais como o de Annecy (Francia), o festival de Zagreb ou o Animamundi de Brasil.

Nos seus inicios, sentía paixón pola pintura, pero vía o uso do caballete como anticuado, mentres que a animación sobre acetato, pintando, resultáballe moi atractiva. A través da súa obra, realiza unha clara mención e ofrenda á súa inspiración, o animador suízo, Georges Schwizgebel, que pinta con acrílico, gouache e outros pigmentos sobre milleiros de acetatos. A pintura acrílica sobre acetato é un proceso herdado da animación clásica -hoxe en día xa ninguén os usa-, pero María atopou o modo de innovar respecto diso, dándolle a volta ao soporte e pintando por diante, coma se estivese sobre lenzo ou papel, de maneira que a forma pintada vibra dunha imaxe a outra.

Ao final deste artigo, compartimos unha imaxe dunha das súas últimas obras, La Flor Carnívora, un novo éxito da animadora, presente en múltiples festivais.

DONA´M CINE: Festival por e sobre mulleres

O Festival chámase DONA´M CINE e trátase do I Concurso Internacional de Curtametraxes Solidarias realizadas por mulleres sobre mulleres. O prazo de recepción de obras é até o próximo 25 de outubro e é un festival online que conta co apoio de múltiples entidades e asociacións e que é descrito pola Organización do modo que segue:

DONA'M CINE é un proxecto audiovisual impulsado pola Asociación Entrepueblos/Entrepobles/Entrepobos/Herriarte, que traballa en cooperación solidaria desde hai máis de 20 anos, e a produtora Dobre Banda, cunha ampla experiencia en cinema e documentais de contido social. Este proxecto recibe apoio financeiro da Agència Catalá de Cooperació ao Desenvolupament (Generalitat de Catalunya) e l´Ajuntament d´Olèrdola do Penedès.

DONA'M CINE é un festival que establece un punto de partida cara á construción colectiva dunha rede de intercambio en internet de materiais audiovisuais feitos por mulleres, que contribúan a consolidar procesos de empoderamiento das mulleres e a potenciar relacións de equidade entre homes e mulleres nunha sociedade máis xusta, inclusiva e solidaria. DONA'M CINE é unha oportunidade para documentar o noso presente, para escribir nosa propia historia dende a diversidade de identidades sociais, culturais, indíxenas, territoriais - áreas urbanas ou rurais-, sexuais, relixiosas ou agnósticas...

O xurdir do cómic feminino

A comezos do século XX, xunto co nacemento do cómic e outras manifestacións artísticas, a cultura parecía ser nada mais que un patrimonio exclusivo do sexo masculino, tanto polo que ten que ver con vivencias e experiencias, como pola relevancia que se lle outorgaba tanto como espectador e consumidor de contido cultural como polo protagonismo que se lle concedía nas obras. Tal é o caso nos primeiros cómics que xurdiron, que tiñan como personaxe principal a un home (xeralmente, enxalzándoo como unha figura épica e heróica).

Por iso, é comprensinble que a traxectoria do cómic feminino non puidese despegar, dado o marco sociohistórico no que estaba encadrada o pensamento da sociedade, e que se dese dita situación case desde o primeiro momento en que os primeiros cómics comezaron a saír de forma regular ao mercado.

Dalgunha maneira, os homes condicionaron o desenvolvemento e talante dos primeiros cómics dedicados á muller; mellor devandito, en realidade foron eles os que os crearon. Aos poucos, co paso dos anos, fóronse dando paso a creadoras de cómic (artistas, debuxantes e deseñadoras) así como a crear personaxes femininos de cómic que despois terían a súa versión animada.

Existen múltiples exemplos de personaxes femininos de cómic relevantes, que adquiriron tamén o rol de heroína: quizais o máis popular é Wonder Woman, que se converteu en todo un fito nos Estados Unidos. O personaxe de DC Cómics pasou a ter unha versión animada para televisión, unha versión de serie en ficción e películas de animación.

Sabías que Mafalda ten película dende o 79?

Pola época en que finalizaba a historieta, no ano 1973, Canal 11 de Buenos Aires (Arxentina) comezaba a emitir unha serie de curtas animadas, producidos por Daniel Mallo, onde os personaxes de Quino dialogaban.

Isto deu orixe, posteriormente, á película de Mafalda, a cal foi realizada no ano 1979 e estreada en Arxentina no ano 1981, en Buenos Aires. A longametraxe, producida novamente por Daniel Mallo, contou coas animacións de Jorge Martín (Catú), música de Riz Ortolani, guión de Alberto Cabado, e dirección de Carlos Márquez. Como era unha montaxe das curtas feitas para a televisión, no filme non había un nexo entre unhas historias e outras, o que, de todos os xeitos, non lle facía perder a esencia ao personaxe. Duraba 75 minutos, e no ano 1982 estreouse en España co nome de "O mundo de Mafalda".